Werk van Larissa Esvelt. (Foto’s: Cor Klein)<\/p>\n
Vlak voor het begin van de Kerstvakantie maakte de jury bekend dat Larissa Esvelt zich de winnaar van de Doesjenel Prijs 2025 mag noemen. Deze kunstprijs voor jong talent wordt eens in de twee jaar uitgereikt aan een beeldend kunstenaar die een aantoonbare band met Leiden heeft en jonger is dan 35 jaar. Er waren voor de 2025-editie van deze prijs, de opvolger van de voormalige Hermine van Bersprijs, drie kunstenaar genomineerd. Naast Esvelt waren dat Jaasir Linger en Katerina Sidorova.<\/p>\n
Esvelt ontving een geldbedrag van vijfduizend euro en een kunstobject ontworpen door Judith Bloedjes. Zij is met het winnen van deze prijs de opvolger van Kwinnie L\u00ea, die in 2023 de eerste winnaar was. \u201cHet voelt nog steeds een beetje onwerkelijk\u201d, bekent Esvelt in het Sleutelstadprogramma Cultuur071. \u201cEerst was ik eigenlijk in shock, want ik had helemaal niet verwacht te winnen. Het is natuurlijk altijd leuk om een prijs te winnen en ik vind het echt een grote eer dat mijn werk op deze wijze erkend wordt.\u201d<\/p>\n
Tekst gaat verder onder de video.<\/em><\/p>\n Cultuur071: Winnares Larissa Esvelt en Nicole Roepers over Doesjenelprijs.<\/em><\/p>\n Luxueuze moeheid <\/strong> Het winnen van de Doesjenel Prijs heeft het kunstenaarschap van Esvelt een boost gegeven. \u201cHet is soms best een beetje kwakkelen, maar zo\u2019n prijs geeft ruimte om nieuwe wegen in te slaan en te experimenteren zonder dat daaraan direct verwachtingen zijn gekoppeld.\u201d<\/p>\n Publieksprijs<\/strong> Werk van Larissa Esvelt. (Foto\u2019s: Cor Klein)<\/em><\/p>\n
Voor de competitie heeft Esvelt, evenals de andere twee genomineerden, meerdere werken ingediend. Het meest prominent is haar keramische sculptuur van een achteroverleunende onderuitgezakte vrouwenfiguur op een pilaar bekleed met tegeltjes. \u201cDie tegeltjes vormden eigenlijk het begin van deze sculptuur\u201d, herinnert Esvelt zich. \u201cIk was al langer ge\u00efnteresseerd in Portugese Azulejo tegels, waar ik al in mijn kinderjaren kennis meemaakte omdat mijn vader Angolees-Portugees is. Bij het Europees Keramisch Werkcentrum heb ik in 2023 een residentie van drie maanden gedaan om te leren hoe ik tegels met die kenmerkende beschilderingen zou kunnen maken. Ben toen ook heel goed naar die tegels gaan kijken, waarin onder andere een connectie met het koloniaal- en slavernijverleden van Portugal te ontdekken is. Maar wat wilde ik er nou eigenlijk mee? Dat was een uitputtingsslag, maar ook de inspiratie voor dit beeld dat een soort luxueuze moeheid toont.\u201d<\/p>\n
Nicole Roepers, conservator actuele kunst bij Museum De Lakenhal en organisator van de Doesjenel Prijs, herinnert eraan dat de werken van de drie genomineerden nog tot en met 25 januari in het museum te bewonderen zijn. \u201cEn op donderdag 15 januari gaan we bekend maken wie van de genomineerden naar het oordeel van het bezoekend publiek het best is gewaardeerd. Tot en met dit weekend kunnen de bezoekers nog hun voorkeur bekend maken, daarna sluiten we de stembus en gaan we tellen. Die publieksprijs is geen geldprijs maar een ereprijs, waarmee de bezoekers hun waardering uitspreken voor een van de genomineerden.\u201d<\/p>\n
![](\"https:\/\/sleutelstad.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/20260113-LiL_LRW-25_Sleutelstad_ad_v2.gif?x19009\"\/)
<\/a><\/div>\n<\/div><\/div>\n