\n<\/p>\n
Nancy Glazer en Olivia Holtey van Kennismakers in gesprek met Anja Schoots. (Foto: Sleutelstad)<\/p>\n
Leerlingen zijn niet ongemotiveerd. Ze willen best leren, maar vaak niet op de manier waarop het onderwijs hen dat aanbiedt. Dat zegt onderwijsonderzoeker Anja Schoots, die promoveerde op het begrip student agency<\/em>: het vermogen \u00e9n de wil van leerlingen om hun eigen leerproces vorm te geven. In haar onderzoek pleit zij voor een onderwijsaanpak waarin nieuwsgierigheid, persoonlijke ontwikkeling en betekenisgeving centraal staan.<\/p>\n De titel van haar onderzoek \u2018In de klas met een kompas\u2019 verwijst volgens Schoots naar meer dan alleen een onderwijsmethode. \u201cAan de ene kant geeft student agency een kompas aan docenten en leerlingen om anders met lesstof om te gaan. Maar het verwijst ook naar het kompas dat jongeren ontwikkelen om hun plek in de wereld te vinden, inclusief hun morele kompas,\u201d zegt zij.<\/p>\n Kloof<\/strong> Volgens Schoots wordt gedrag van leerlingen nog te vaak verkeerd ge\u00efnterpreteerd. \u201cIk ga ervan uit dat elk kind wil leren, alleen niet altijd op de vorm die wij aanbieden,\u201d zegt ze. Wanneer leerlingen afhaken, ligt dat volgens haar vaak niet aan onwil, maar aan een gebrek aan betekenis of vertrouwen. \u201cEen leerling zegt misschien: \u2018Ik vind het stom\u2019, maar eigenlijk denkt hij: \u2018Ik ga het toch niet halen.\u2019 Dat is heel zielig en daar kun je iets aan doen door kleine succeservaringen mogelijk te maken.\u201d<\/p>\n Agency<\/strong> Dat kan volgens Schoots verrassende resultaten opleveren. Zo besloot een leerling zich in te zetten voor gescheiden afvalinzameling op school, terwijl anderen campagnes opzetten rond milieubewustzijn. \u201cWe gebruiken kunst om leerlingen te ontregelen en vervolgens te laten nadenken over wat hen aan het hart gaat en wat zij willen betekenen.\u201d<\/p>\n Student agency moet volgens haar geen apart vak worden, maar een rode draad door het hele curriculum. \u201cHet is iets wat door alle vakken heen verweven moet zijn. Juist de verschillende vakken en impulsen helpen leerlingen om agency te ontwikkelen.\u201d Daarbij verandert ook de rol van de docent. \u201cDocent en leerling worden partners van elkaar. Ze zijn eigenlijk co-agents die samen werken aan een doel.\u201d<\/p>\n Voor scholen die direct aan de slag willen, heeft Schoots een eenvoudige eerste stap: \u201cBegin een nieuwe lessencyclus met de vraag: waar ben jij nieuwsgierig naar? Verweef dat vervolgens in je lessen.\u201d Voor Schoots is dat de kern van onderwijs: leerlingen helpen ontdekken wat hen beweegt en hoe zij zelf richting kunnen geven aan hun toekomst.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \t\t\t\t\t\tLeiden<\/a> Onderwijs<\/a> Wetenschap<\/a>\t\t\t\t<\/p><\/div>\n
De aanleiding voor haar onderzoek lag in de kloof tussen onderwijsvisies en de dagelijkse praktijk. \u201cWe hebben prachtige beleidsstukken en mooie visies op wat onderwijs zou moeten betekenen, maar ik zag dat daar in de praktijk nauwelijks aan werd voldaan. Dat bracht mij op de vraag wat onderzoek kan bijdragen aan echte verandering voor kinderen.\u201d<\/p>\n
Een belangrijke uitkomst van haar onderzoek is dat kennis pas echt waarde krijgt wanneer leerlingen begrijpen wat ze ermee kunnen doen. \u201cLosse feitjes brengen kinderen niet aan het denken. Het gaat erom hoe je informatie combineert en daarmee iets nieuws bedenkt. We hebben creatieve mensen nodig die verandering kunnen brengen, niet alleen mensen die reproduceren wat er al is.\u201d<\/p>\n